Zondag, 18 november 2007
En we hebben
het nog steeds prima naar onze zin.
We hebben eindelijk de uitslag uit het ziekenhuis over Max.
Ze hadden het dossier al opgeborgen, gewoon op zijn Frans
dus. Gelukkig mankeert hij niks aan zijn hartje. Ze hebben
geen idee wat zijn ademhalingsmoeilijkheden geweest kunnen
zijn, maar hij is helemaal doorgelicht en ze kunnen niks
vinden. Dus dat is een geruststelling, want stiekum ben je
toch een beetje ongerust. Blijft over wat het geweest zou
kunnen zijn. Zelf denken we dat hij misschien heel erge
heimwee had in zijn droom. Want Max mist wel zijn vriendje
Siem heel erg. Max is een ventje die heel emotioneel kan
zijn en daar kun je natuurlijk lichamelijk last van krijgen.
Maar of het dat nou was of niet, hij is gelukkig gezond en
gaat weer heerlijk door het leven met een groot fietsenrek
in zijn mond. Verder heeft hij het hier wel naar zijn zin,
want hij wil niet terug naar Nederland. Laura vind het het
heel erg leuk op school. En ze zijn samen weer bezig met een
andere hut en met vissen in het stroompje, waar natuurlijk
geen vis in zit. Ze hebben zelf een hengel in elkaar
geknutseld.
Onze paardenstallen zijn door Jan Paul nu voorzien van
drinkbakken. Eindelijk niet meer met emmers water slepen en
die emmers weer moeten vervangen, omdat Fokke het nodig
vindt ze te slopen. Ook heeft JP een werkbank voor zichzelf
gemaakt in de schuur. We hebben een enorme ladder gekocht
8.10 meter lang, want er moet naar de dakgoten gekeken
worden en mettertijd moet de tabaksschuur geverfd worden.
Ook moest er verlichting komen in tabaksschuur en de
bedrading liep natuurlijk helemaal in de nok van de schuur.
Met de nieuwe ladder kon JP er net bij en hebben we daar nu
ook licht. Wat een handig mannetje is het toch. Maar als hij
op de ladder staat kijk ik liever niet, want ik ben als de
dood dat hij eraf valt. Ik ga in er in ieder geval niet op
mij te hoog.
Verder hebben we een financieel adviseur gevonden die ons
gaat helpen om aan een accountantskantoor te komen en iemand
voor onze verzekeringen. Ook weer iets wat op de rails gezet
gaat worden. En dat is wel prettig, want we hadden al een
brief van de belastingdienst ontvangen (ja, dat gaat hier
gewoon ook heel snel helaas) en dan is het wel fijn als
iemand je daar mee helpt. In de stad Cahors hebben we ook
een buro voor JP z'n kantoor gevonden. We zijn er wel 2
dagen voor op pad geweest, maar eindelijk kan de
campingtafel zijn kantoor nu definitief uit. Want dat was
echt geen werken voor hem zo.
Verder hebben we het druk met het bijhouden van ons domein.
Onze buurman is hele dagen de herfstbladeren aan het
opruimen en aan het afbranden om er van af te zijn.
 Nou
ziet dat er dan ook weer erg kaal uit en het is
verschrikkelijk veel werk, daar komen we geeneens aan toe.
Bovendien zijn die bladeren wel weer goed voor bijvoorbeeld
de egels. Om even wat te verzinnen om ze niet op hoeven te
ruimen. We laten de herfstbladeren maar lekker liggen.
Behalve op het pad en het grasveld voor ons huis hebben we
geruimd. En van die bladeren wil JP bladmest maken. Wat we
wel ruimen is poep. Om precies te zijn paardepoep. Uiteraard
de stallen die uitgemest moeten worden. Maar we willen ook
de weiden een beetje opgeruimd en netjes houden. En die mest
is ook weer goed voor onze groententuin die we in het
voorjaar willen aanleggen. Dus ja, dan zullen we toch moeten
scheppen. En dan poepen ze eigenlijk nog best wat af 1 paard
en 1 pony, want we hebben al een behoorlijke mesthoop. Ik
heb nu overal zo'n beetje geruimd, schoongemaakt, geveegd en
nog meer opgeruimd. Eindelijk na 3 maanden ben ik dan overal
zo'n beetje geweest. En dan zijn we nog niet eens begonnen
met iets aan ons huis te doen. Ja alles schoongemaakt, maar
that's it. Normaal als iemand gaat verhuizen wil je toch
lekker even witten of iets schilderen. Misschien een nieuwe
vloer of vloerbedekking. Maar goed we wisten natuurlijk dat
daar nog niks van zou komen, Dus ik mag niet klagen.
Waarschijnlijk als het van de winter koud is en er buiten
ook niet veel meer te doen is, kunnen we binnen aan de slag.
Dan komen nu dit weekend Jan Paul zijn ouders en zijn
jongste broer van vrijdagavond tot zondagavond. Ze wilden
eerst alleen even op de koffie komen, zo graag wilden ze
langskomen. We hadden natuurlijk op de website geschreven
dat we het enorm druk hebben en dat iedereen beter in 2008
kan komen. Maar om nou iemand alleen voor een bakje koffie
1000 km te laten rijden wordt te gek. En zo een weekendje is
toch wel wat anders dan een hele week. Dan nemen we zelf ook
maar even de tijd en de kinderen hebben toch ook vrij. Want
dat vonden de kinderen achteraf toch niet zo leuk, als er
hier iemand is en zij moeten naar school. Dus vrijdagavond
komen ze aan en maandagochtend willen ze weer vertrekken.
We hebben trouwens nooit op de website gezet dat mijn moeder,
oom Peter en tante Beppy waren geweest, toen wij hier vier
weken waren. Dit was voor Jan Willem, Natascha en Sem kwamen.
Dat is er gewoon door de drukte niet van gekomen. Die zijn
hier een week geweest om ons te helpen. Oom Peter heeft
samen met Jan Paul de eerste wei aangelegd. En mijn moeder
en tante Beppy hebben voor ons het gastenhuis afgesopt en op
orde gebracht. Maar die periode was zo hectisch we hebben er
niet eens foto's van geloof ik. En dat is achteraf
natuurlijk wel weer jammer. Want we hadden de website echt
goed bij willen houden, maar het is niet helemaal gelukt
zoals we wilden. Maar ja, zo gaat dat.
Vanaf volgende week ben ik van plan eindelijk weer eens
emails te gaan beantwoorden. We kunnen nu eindelijk eens
fatsoenlijk zitten in dat kantoor en ik heb al zoveel mensen
nog geen antwoord gegeven op hun mailtjes. Schandalig gewoon,
maar sorry mensen het is niet dat we aan niemand meer denken.
We vinden het hardstikke leuk om mails te krijgen. En ik ga
nu echt iedereen een berichtje terugsturen. Maar ik denk (en
hoop) dat de meeste mensen me wel zo'n beetje kennen en
weten dat ik altijd alsnog wat van me laat horen. Dus
hopelijk is niemand beledigd. Het is echt heel lastig
geweest om zo te beunen op een kantoortje tussen de dozen op
een krakkemikkig tafeltje met een verschrikkelijke trage
internetverbinding. En die verbinding is als het goed is
vanaf volgende week ook picobello, want de aanvraag en
cheque liggen er voor het bedrijf wat het in orde moet gaan
maken klaar. En dan, ja en dan, zijn wij terug in de moderne
tijd van hier en nu. En dan hebben we ook gewoon een vrije
telefoonverbinding, dus zijn we niet meer hele dagen bezet.
We zijn wel zo'n beetje hele dagen buiten bezig, dus het
wordt nog wel lastig ons te bereiken. Maar meestal eten we
tussen 12 en 14 uur 's middags en 's avonds na 19.00 uur
zijn we binnen om aan het avondeten te beginnen. We eten
hier 's avonds vrij laat zo om een uur of half acht, acht
uur. Dat komt omdat we warm eten tussendemiddag, want de
kinderen eten ook warm op school. En dan heb je 's avonds
ook nog niet zo snel honger. Dus 's avonds eten we dan een
salade, soep, brood, of zoiets dergelijks. Nu aten wij in
Nederland altijd al rond 19.00 uur, dus voor ons is dit geen
probleem.
Morgen komt Sinterklaas aan in Nederland hoorde ik. Dat is
wel een beetje jammer, dat je hier over 5 december niks
meekrijgt. We gaan het natuurlijk wel vieren, want de Sint
schreef ons een brief dat hij wist dat we verhuisd waren.
Dus Laura en Max hoeven zich geen zorgen te maken.
Nou dat was het weer. Groetjes aan iedereen!!!
|
